ممکن است پس از ایجاد یک نظریه و جمع آوری و
خلاصه کردن داده ها بخواهید به دیگران بگویید که چه کشف کردید. این به اشتراک
گذاشتن اطلاعات یک بخش اساسی از کار یک دانشمند است. به عنوان کاشفان دانش، با
ارائه روشن و بدون ابهام یافته هایمان و اطلاعات کافی که دیگران بتوانند نتیجه
گیری هایمان را به چالش بکشانند، وظیفه مراقبت از جهان را داریم. وسوسه سرپوش
گذاشتن بر ابعاد ناخوشایند نتایج ممکن است وجود داشته باشد، علم باید درباره حقیقت
باشد. ما به جهان درباره نتایج تحقیقمان با ارائه آنها در
کنفرانسها و در مقالات منتشر شده در نشریه های علمی میگوییم. نشریه علمی مجموعهای از مقالات نوشته
شده بوسیله دانشمندان درباره یک موضوع یکسان و مبهم است. یک خرده شبیه مجله، اما
ملالت آورتر، است. این مقالات ممکن است یک تحقیق جدید، یا بازنگری تحقیقات قبلی را
توصیف کنند، یا ممکن است نظریه جدیدی را مطرح کنند. دقیقاً همانگونه که مجلاتی؛ از
قبیل، درامر مدرن دارید که درباره طبل زدن، یا وواگ که درباره مد است، شما میتوانید
نشریه هایی مانند نشریه اختلالات هیجانی که مقالاتی درباره اختلالات هیجانی منتشر
می کنند، و نشریه پزشکی بریتانیا که مقالاتی درباره پزشکی منتشر می کنند، تهیه کنید. به عنوان یک دانشمند، کار تحقیقی خود را
به یکی از این نشریه ها ارائه می دهید و آنها انتشار مقاله را مورد بررسی قرار
خواهند داد، البته هر چیزی که یک دانشمند می نویسد، چاپ نخواهد شد. به طور معمول،
نوشته شما به یک ویرایشگر داده خواهد شد که این ویرایشگر یک دانشمند نسبتاً برجسته
در آن حوزه تحقیقی خواهد بود که با ویرایش مقاله موافقت کرده است. نقش «بازبین ها»
ارائه یک بازبینی سازنده و منصفانه از نقاط قوت و ضعف مقاله تان و تحقیق موجود در
آن است. پس از یک بررسی کامل، ویرایشگر همه آنها را می خواند و نظراتی را بر اساس
دیدگاه خودش روی نوشته تلفیق می کند و تصمیم می گیرد آیا مقاله چاپ شود یا خیر (در
واقع، از شما خواسته خواهد شد تا قبل از پذیرش نهایی حداقل تجدید نظرهایی انجام
دهید). بنابراین، تحلیل درست داده ها امری حیاتی است، زیرا نقش برجسته ای در رد یا قبول مقالات دارند، انتخاب روش آماری درست، اجرای صحیح این تحلیل و تفسیر و گزارش این نتایج می بایست، توسط یک فرد متخصص در زمینه تحلیل داده ها سپرده شود.
این فرایند بازبینی روش عالی است تا تعدادی بازخورد مفید درباره کارتان دریافت کنید، و بیشتر مواقع چیزهایی را بیان می کند که مورد توجه قرار نداده اید. اما آن طرف سکه این است که وقتی افراد کارتان را به دقت مورد بررسی قرار می دهند، آنها همیشه چیزهای خوب نمی گویند. در اوایل زندگی حرفه ایم، این فرایند را کاملاً دشوار دیدم؛ غالباً ماهها روی مقاله کار می کنید، و طبیعی است که بخواهید همتاهایتان آن را خوب دریافت کنند. هنگامی که بازخورد های منفی را دریافت می کنید، و حتی بیشتر دانشمندان محترم نیز اینکار را می کنند، ممکن است به آسانی احساس کنید که به اندازه کافی خوب نیستید. در آن مواقع، این نکته ارزش به خاطر سپردن را دارد که اگر تحت تاثیر نقدها قرار نمی گیرید، پس احتمالاً انسان نیستید؛ هر دانشمندی که می شناسم، لحظاتی را به یاد می آورد که در آن لحظات به خودش شک کردند.