ممکن است تلاش برای به کمیت در آوردن پراکندگی نمرات در داده ها جالب باشد. آسانترین روش برای بررسی پراکندگی تفریق کردن بزرگترین نمره از کوچکترین نمره است. این به عنوان دامنه تغییرات نمرات شناخته شده است. برای داده های زیر، اگر این نمرات را مرتب کنیم، ما داریم: 234، 121، 116، 108، 103، 98، 57، 53، 40، 22. بزرگترین نمره 234 و کوچکترین نمره 22 است؛ بنابراین، دامنه تغییرات برابر با 212= 22-234 است. یکی از معایب دامنه تغییرات این است که چون تنها از بزرگترین و کوچکترین نمره استفاده می کند، به طور چشمگیری تحت تاثیر نمرات انتهایی قرار می گیرد.
حالا دامنه تغییرات را با حذف نمره 234 محاسبه کنید.اگر تکلیف را انجام دهید، خواهید دید که با حذف نمره انتهایی، دامنه تغییرات به طور چشمگیری از 212 به 99، کمتر از نصف، کاهش می یابد! این یک نقطه ضعف است، زیرا برای محاسبه یک مجموعه عدد فقط از دو نمره استفاده می کند، بنابراین، شاخص معتبری برای نشان دادن پراکندگی نیست.
دامنه تغییرات در جدول بندی و تقسیم بندی داده ها کاربرد دارد، معمولاً برای تعیین حدود طبقات و تعداد طبقات کاربرد دارد.